avatar death.jpgHayaan mong sakin mag simula. Mag simulang tumalikod at lumakad palayo sayo. Palayo sa lahat ng ating pinagsamahan, sa lahat ng saya at lungkot, sa lahat ng sakit at hirap. Hindi dahil ito ang tama, kundi ito yung alam kong paraan na makakabuti para sumaya ka at sila upang matapos na ang kanilang pag aalala. Lalakad akong palayo, malayong malayo sa iyo, sa kanila  at sa mundong ito. 

Huwag mo sanang masamain. Hindi ikaw, hindi sila, kundi ako, ang sarili ko. Hindi ako sumusuko. Wala rin sa plano ko ang lisanin ang mundong to. Napagod na lang talaga ako. Napagod sa paulit ulit na pangyayari, sa walang katapusang sakit at tanong na, “bakit?, bakit ako pa, bakit ako andito?”

Sa bawat pag gising ko sa umaga palaging buntong hininga at bulong sa hangin, “eto na naman.” Bawat pag gising ay pawang kalbaryo. Buhay pa man ako pero ang kaluluwa ko naman ay mistulang lumilipad na sa himpapawid. 

Lumalaban naman ako. Pilit akong tumatayo, at sinasabing “kaya ko” at “Magagawa ko to”. Gusto ko pang magpatuloy at mabuhay. Pilit kong nilalabanan ang dilim na humahatak sakin pailalim. Pilit nyang pinapakita sakin ang magiging buhay ko sa kabilang lagusan. Isang malabot at maayos na kama sa gitna ng kawalan na naliligiran ng mga bituin. Isang kamang magiging pahingahan ko raw sa oras na ako’y sumama.

Gusto kong sumama na. Pero nililingon kita, ikaw, kayo, sila. Baka sakaling isa sa inyo ang makapigil sakin sumama sa dilim, baka isa sa inyo ang magparamdam na kailangan nyo pa ko. Kailangan nyo pa yung pagmamahal ko higit sa lahat at importate kesa sa suporta at tulong na binibigay ko sayo at sa kanila.

Gusto ko na magpahinga. Magpahinga na sayo, sa kanila, sa lahat ng to, sa mundong to. Pero, ako’y, umaasa…….

Advertisements

ronLooking back my past before I went to UAE, andami pala talaga nangyari at nagbago. Feel so weird & awkward, di ko alam what to react. Thankful naman ako kasi natulungan ko family ko. Apart from that, marami din naman akong natutunan at higit sa lahat malaki ung nabago sakin mula sa pananamit at pag uugali hahaha.

Nalulungkot din ako, dahil, with these changes na nangyari sa buhay ko. May mga nasira, nasaktan at sinaktan. Though hindi na maibabalik ang nasira na, walang way kundi tanggapin na lang lahat. 

I guess this is the reality of life, na habang natutupad mo pangarap mo, kasabay ang marami ang mga mangyayaring pagbabago sa buhay mo. Ang kapalit ng bawat tagumpay, may kasama ding kabiguan at ang bawat kasiyahan, may kasamang kalungkutan.

Nangarap ako, at ng unti unti ko namang naaabot, may nasaktan ako at may nasira. Nasaktan din ako at nabigo. Siguro nga, ang mundong to ay hindi talagang nilikhang perpekto. Hindi lahat pwedeng ibigay sayo. Pwede mong, hingin o asamin pero hindi lahat pwede mong kunin. 

Sa laban na to, masasabi kong talo ako. Dahil bukod sa hindi ko ganap na nakuha yung pangarap na gusto ko, yung buhay na hinahangad ko, yung pagmamahal na hinahanap ko at yung taong gusto kong makasama habang buhay. Talo dahil, nawala ako, hindi ko magawang maging kumpleto, hindi matanggap kung sino ako. At higit sa lahat maiiwan akong mag isa. 

Ako lang, wala sila, walang tayo, walang ikaw.

Ako,

lang…

Tara, sa totoong mundo mo!

Minsan ba natanong mo na sarili mo kung bakit ka nabubuhay?

May time ba na ang saya saya mo tas bigla ka lang tatahimik ng walang dahilan at sasagi sa isip mo na parang may kulang? Na sa twing iniisip mo yung kulang ay lalong dumadami yung mga katanungan? At sa kakaisip mo ng kasagutan ay dumadami ang nagiging kulang.

Halos minsan ba pag natutulog ka iinisip mo na sana magising ka na lang sa ibang mundo? O kung minsan kapag ang mundong nagisingan mo ay katulad lang ng mundong ginagalawan mo ngayon, mas pinipili mo na lang bang di na magising pa?

May oras na kung minsan nasasabi mo sa sarili mong, “hindi ako nararapat dito.” Dahil minsan e pakiramdam mo, Pangit ka! Bobo! Tanga! Walang Silbi! Patay na Bata!

At halos Iniisip mo na lang na kinakarma ka sa mga bagay na alam mo naman na hindi mo kasalanan. Pero wala kang magawa dahil mas pinipili mo na lang akuin ang pagkakasala ng iba. Oo! may choice ka namang umiwas sa kanila pero wala ka magawa dahil alam mong pag hinayaan mo lang ay iiwan ka nila.

Tama! Natatakot kang mawala sila. Ayaw mo lang din aminin sa sarili mo. Dahil alam mong sila lang ang tanging dahilan kung bakit ka humihinga. Kaya kahit minsan, Kahit nag mumukha ka ng tanga, kahit harap harapan ka na nilang ginagago, ay sige ka parin. Kahit ang sakit sakit na. Kahit sa loob mo e napapamura ka na. “Putang Ina!”  gusto mo nang sumabog di ba? pero ano? Walang kang magawa!

Walang kayang umintindi sayo. Ultimong pamilya mo di alam ang pinag dadaanan mo. Kahit mga kaibigan mo naiinis na din sayo. At ang taong pinaka mahalaga sa buhay mo ay sukang suka na sa pag mumukha mo!

Darating din ang araw na Iiwan ka nya. Ultimong pamilya mo e wala ng pakialam sayo. At bawat kaibigan mo e maiinis na sayo. Sawang Sawa na sila sayo, wala ng maniniwala dahil nasususka na sila sayo. At iisipin na sana di ka na lang naging parte ng buhay nila. Wala kang ginawang masama sa kanila. Talaga lang nag pakatanga ka dahil mahal mo sila. Di rin sila galit sayo, di ka lang talaga nila gusto.

Siguro marahil, hindi ka lang talaga para sa mundong ito. Nabibilang ka sa ibang mundo. Maaaring nagkamali lang yung taas na ilagay ka sa mundong to. Kung ako sayo, sisimulan ko ng tumakas, tumakbo palayo. Hanapin mo yung talagang mundo mo. Kung saan, walang mananakit sayo, wala ng sakit na mararamdaman at di ka na mapapagod.

Ipikit mo na mga mata mo. Magpahinga ka na. Malayo pa lalakbayin mo. At sa pagmulat ng mga mata mo. Tinitiyak ko sayo, nakarating ka na sa totoo mong mundo.

Sasamahan Kita

Hello Ron, Kamusta ka na? Kaya mo pa ba? Gusto ko lang sabihin sayo na, Andito lang ako. Kung lahat ng tao sa paligid mo ay di ka na maintindihan, Hindi kana kayang mahalin, at kinamunuhian ka na nila, pwes, ako hindi.

Kung hindi ka nila pinaniniwalaan, pwes ako naniniwala pa rin sayo. Kung lahat sila ay pagod na sa ugali mo at sa mismong sa pagkatao mo, ako kelan man ay hindi. At kung lahat sila ay iiwan ka, wag ka mag alala kase ako laging nasa tabi mo. Kung pagod ka na at ayaw mo na talaga. Sabihin mo lang, sasamahan kita. Kahit gaano pa kataas ang gusto mong talunin, tatalon akong kasama ka. At Kahit sang dagat mo gustong sumisid, sisisid akong kasama mo hanggang ilalim. Baril man o talas ng gulok, sasabayan kita sa pagdanak ng ating dugo. At kung ayaw mong makaramdam ng sakit, sasabyan kitang uminom ng gamot hanggang sa makatulog tayo ng mahimbing.

Hindi kita iiwan kase ako lang ang tanging nakakaunawa at nagmamahal ng totoo sayo.

Nagmamahal,

Ang iyong Sarili.

Saving myself

maxresdefault.jpg

 

We all wanted to be happy!

Yun nga lang sa isang daang tao, maswerte na na merong dalawa o tatlong naging masaya. At yung 97 na natira? nakikipag-sapalaran pa rin.

I can say na, I’m one of those 97 people remaining.

I’m the type of person na I give everything kahit wala ng matira sakin. Kahit alam kong iyon na yung last money ko, last thing na meron ako. I will still give it. To the point a bibilhin ko yung pinaka maayos at mahal na regalo para sa birthday o especial na araw ng mahal ko kahit pa pikit mata ang presyo. Ako yung, gagastos para lang makatipid sya. That’s how generous I am basta para sa mahal ko.

Hindi ako madamot, God knows and my friends too. Kung anung meron ako, kung anung akin sa kanya din. At kahit na harapan nya kong ginago, ok pa rin sakin kasi mahal ko. Pinatawad ko pa rin sya. Kahit halos mabaliw ako sa mga nangyari.

I’m also the type of person na sobrang maasikaso. Daig ko pa ang nanay mo sa pag aalaga sayo. Na halos paliguan na kita para lang ma sure na maayos ka. Ipagluluto, ipaglalaba, ipamamalantsa, ipagbabaon ng food sa work at kapag may lakad kayo ng friends mo, ako pa mag preprepare ng gamit mo at susuutin mo kahit na pinakilala mo ko sa kanila bilang pinsan mo at hindi bilang mahal mo.

Pero wala e, sabi nga nila, “people come and go” & “People change”.
So isa ka pala sa kanila, nag sawa ka na at lahat ng sacrifices na ginawa ko, nabalewala mo lang.
You’re physically here besides me, but emotionally away. Nag hihintay na lang ako ng confirmation sayo to say na you wanted this to end. . .
And honestly?, I’ll walk away and leave you, even though masakit kasi I want you to be happy just like anyone else, kasi gaya ko, deserve mo din.

I have lived my 27 years giving providing all to my family. Because I though that is life supposed to be. As an OFW, kinakalimutan namin yung para samin kasi we want our family in Pinas to be happy and to fulfill what they want. In my 6 years here in UAE, nothing happened, walang ipon kundi utang. Every remittance ko parang di sapat and always kulang. Yung point na akala mo is okay na, yung akala mo sapat na sa kanila, hindi pa pala.

This past few days, ang dami kong narealize. That in this world, even you do good to everyone, for them it’s not enough, they won’t appreciate it and the only things they will remember from you is your mistakes.

I’m alone and will always end up being alone again. I guess this how cruel the world is, you dreamt something big and yet you failed. You love someone who doesn’t love you back, and someone who loves you but you can’t love back. Ang komplikado no? I didn’t ask God for a perfect life. Pero I think, its not meant for me. So let it be.

I came to the point na , I questioned God, why?

Yesterday, I woke up & decided to take my life. Sabi ko, kung meron man pipigil sakin, it a sign na wag. Pero none of them, stopped me. Kaya na I still went through. Habang lumalangoy ako palayo, ay sya namang lakas ng alon at tinatangay ako pabalik sa lupa. I end up crying, kasi di ko na talaga kaya.

I still have the will to end it all. Hindi man ngayon, pero ramdam ko malapit na. I just need the right sign, the right time and the right place. Because this is the only way how to save myself.

Can we all just get along?

4173728e47bbdf2e9e638fe0e73e854eef529a5b
Photo not mine. Credits to the owner

I am not a Pro neither Anti Marcos. Pero batid ko mga pangit at magandang nangyari nang narakaraang kanyang pamumuno dala na rin ng kwento ng mga matatanda sa atin. Maraming biktima’t nasaktan, mga namatay at naulila. Nakakalunkot and I feel so sorry sa mga biktima.

 

“Oo kasalanan nya!”
“Oo, sya ang puno’t dulo!”
“Oo, sya lang at ang kanyang diktaduryang pamumuno!”

Lahat naman tayo we commit big mistakes in our life. Hindi tayo perpekto e. Pero hanggang saan tayo dadalhin ng galit natin? Sino bang panalo sa pagkakataong ito?

“Siya ba na matagal ng pumanaw at paniguradong nahusgahan na ng maykapal sa kanyang mga nagawa?”
O
“Ikaw na hanggang ngayon dala-dala pa din ang galit dyan sa puso mo at hindi ka makaalis-alis sa pait ng kahapon?”

Former-President-Marcos-Burial-at-Libingan-ng-mga-Bayani-002_CNNPH.png
Photo not mine. Credits to the owner

Patay na si Marcos! Nakasulat na sa history ang lahat ng kanyang mga nagawa at mga nangyari. Kung hindi ba sya nailibing sa libingan ng mga bayani, mababago pa ba ang nakaraan?

Nakakabingi na ang di pagkakasundo at pagkakaisa nating mga Pilipino. Di pa ba kayo napapagod at nagsasawa?

We aim for Peace in our country, gusto natin maging maayos at maunlad ang bansa and yet we are divided by each of our beliefs and parties, and we’re still holding the grudge. Kinakain na tayo ng pride at galit natin dala ng mga pangit na nakaraan.

Carpe.jpg
Photo not mine. Credits to the owner

If we really want peace, unity, and this country to develop, bakit di natin simulan sa ating mga sarili? bakit hindi tayo magpatawad? Forgiveness doesn’t mean that you need to forget, but as a start to move on and to begin a new chapter. And if you can’t really forgive that person, at least let go your anger. Ito ba ang ituturo natin sa mga kabataan ngayon? Ipapasa pa ba natin ang galit natin sakanila tungkol sa isang diktador? Hahayaan ba natin na magdala sila ng galit? Alam natin ang bigat ng may dala-dalang galit. So wag natin hayaan sila ang magpatuloy nito.

 

Sabi nga ni Jose Rizal, “Ang kabataan ng pag asa ng bayan.” Kaya sila ang pagtuunan natin ng pansin, ang kinabukasan nila. Let us educate our children about our history but teach them the value of forgiveness and letting go, not hatred.

Sarap lang isipin if we can all get along without any hatred but only with love and peace. Walang issue about kay #Marcos, #Delima, #EJK, #Dutertads or #YellowTards. Let us all unite! Sabi nga sa kanta ni Guy Sebastian – Get Along:

f5
Photo not mine. Credits to the owner

“Dear God, dear soul
Dear Mary, Mohammed
Can we just get along
Can we just get along,

Dear heart, dear life
Dear soldier, dear martyr
Where did we go wrong,
Can we all just get along”

 

Sasama na ba ko?

images Bumalik ka na naman. Matagal na halos nung simula ng nawala ka. Akala ko tapos na, akala ko nalampasan na kita, akala ko natakasan na kita, akala ko okey na. Puta! Hindi pa pala.

Takot ako sayo alam mo yan. Simula pa lang noon hawak mo na ko sa leeg. Kelan mo ba ko titigilan at patatahimikin? Nagmumukha na kong tanga at may sayad sa mata ng iba.

Hinahatak mo na ko pababa, pilit mo pa din akong sinasama. Kahit alam mong may ibang tao ng nangangalaga sakin. Kahit alam mong marami pa kong gustong abutin. Kahit alam mong marami pa kong pangarap na gustong marating. Pilit mong ipinamumukha sa akin na mas magaling ka, mas maalaga ka kesa sa kanya, pilit mong sinasabing ginagamit lang nya ko, at pinagdidiinan na di sya totoo, na balang araw iiwan nya din ako, pilit mong pinamumukha sa akin na itigil ko ng mangarap dahil mabibigo lang ako, At Sa kabila ng pagtatakwil ko sayo, andyan ka pa din. Pabalik-balik ka parin.

Pero alam mo, siguro nga tama ka. Dumating na nga ang araw na ayaw nya na, na saktan na nya ko, na gusto na nya kong bitawan. Nakakatawa no? Pinagtatanggol ko sya sayo, pero eto kinalabasan.

Wala na naman akong nararamdaman na iba kung hindi pagod. Masakit lang talaga sa likod. Ang bigat na sa loob. Ang iba kaya na wala ako. Mabubuhay sila ng wala ako. Ikaw, napatunayan mo kahit pano, na kahit wala ka na, binabalikan mo ako dahil hindi mo kayang wala ako.

Oo nga pala Birthday mo. Anu ba gusto mo regalo?

Happy Birthday!

Tanong ko lang, kung sasama ba ko sayo, hindi mo na ba ko iiwanan ulit?

 

#photoNotMine